29-10-03 Zamieszanie z urlopem Marszałka PIŁSUDSKIEGO

W najbliższych dniach Marszałek PIŁSUDSKI w towarzystwie swego lekarza przybocznego dr Marcina WOYCZYŃSKIEGO i jednego z oficerów, prawdopodobnie pułkownika Józefa BECKA, udaje się na kilkutygodniowy wypoczynek do południowych Włoch, nad wybrzeże Adriatyku. Pułkownik BECK wraz z małżonką udał się już wieczorem do Włoch, co ma związek z wyjazdem tam Marszałka Piłsudskiego.

Miejscowość, gdzie Marszałek Piłsudski spędzi druga część urlopu wypoczynkowego nie została jeszcze ustalona, jednakże wyjazd ustalony jest definitywnie. W piątek 4 października w poselstwach austriackim, jugosłowiańskim i włoskim na paszporty dyplomatyczne brane były wizy dla Marszałka oraz towarzyszących mu osób. Wyjazd jest dla Marszałka Piłsudskiego koniecznością, gdyż potrzebuje on dużo słońca, a pobyt w wilgotnych Druskiennikach nie wpłynął dodatnio na jego zdrowie.

Wiadomość o wyjeździe Marszałka Piłsudskiego rozniosła się lotem błyskawicy po Warszawie, wywołując najróżniejsze komentarze, w tym oczywiście polityczne. W związku z tą wiadomością i burzliwymi ostatnimi dniami, na terenie sejmu powstały pogłoski, że jeszcze przed wyjazdem Marszałka Piłsudskiego, albo podczas jego nieobecności nastąpi rekonstrukcja gabinetu i nowy rząd z dr ŚWITALSKIM lub pułkownikiem Ignacym MATUSZEWSKIM nie będzie miał w swym gronie Marszałka Piłsudskiego jako ministra spraw wojskowych.

O ile wiadomość o wyjeździe Marszałka Piłsudskiego do Włoch jest zupełnie pewna, to pogłoski z nią związane tak już pewne nie są.

Pobyt Marszałka Piłsudskiego we Włoszech potrwać ma dwa tygodnie. Resztę swego urlopu Marszałek Piłsudski spędzi w Abbacji (obecnie Opatija na Chorwacji). Koła dobrze poinformowane utrzymują, że Marszałek Piłsudski wykorzysta swój pobyt we Włoszech dla osobistego zetknięcia się z premierem Benito MUSSOLINIM.

W następnym dniu uściślono, iż Marszałek Piłsudski wyjedzie 8 lub 9 października pociągiem pospiesznym Warszawa – Wiedeń – Rzym, a podczas jego nieobecności zastępować go będą w Ministerstwie Spraw Wojskowych gen. Daniel KONARZEWSKI, a w Głównym Inspektoracie Sił Zbrojnych gen. Edward RYDZ – ŚMIGŁY.

Wyprzedzając nieco – Marszałek Piłsudski oczywiście do Włoch ani nigdzie za granicę nie pojechał. W kraju było przecież tak ciekawie.

 

jerzy@milek.eu.org

 

 

26-05-10 Rydz Śmigły oburzony krytyką Marszałka TRĄMPCZYŃSKIEGO pod adresem Marszałka PIŁSUDSKIEGO

Warszawa, 10 maja 1926 r.

Za pośrednictwem ministra spraw wojskowych generał Edward RYDZ ŚMIGŁY zwrócił się do Prezydenta Rzeczypospolitej z następującym pismem:

„Pozwalam sobie, w poczuciu odpowiedzialności ciążącej na mnie, jako jednym z najwyższych oficerów, zwrócić się do Pana Prezydenta z prośbą. Skłania mnie do tego sposób, w jaki marszałek TRĄMPCZYŃSKI podważa i niszczy zasadnicze kwalifikacje wodzowe Marszałka PIŁSUDSKIEGO na posiedzeniu komisji senackiej z dnia 5 maja.

Kwalifikacja, do której wypowiedzenia uznał się powołany marszałek Wojciech TRĄMPCZYŃSKI, podważa i niszczy zasadnicze wartości moralne armii, wiarę w Wodza i szlachetną dumę wojska z odniesionych pod dowództwem tego Wodza zwycięstw.

Te wartości, to nienaruszalny skarb moralny armii, stanowiący gwarancję jej przyszłych zwycięstw w obronie ojczyzny.

Kto te wartości niszczy, ten niszczy zdolność bojową armii.

Tym zgubniejsze są dla przyszłości armii tego rodzaju kwalifikacje, jeżeli zauważymy sposób ich konstruowania.

Palący i gorzki wstyd ogarnia każdego z nas, odpowiedzialnych oficerów polskich, gdy słyszymy, jak odsadza się od historycznych zasług, wynikami wojny udokumentowanych zdolności Naczelnego Wodza na podstawie:

`a) pokątnych, niesprawdzonych plotek i szeptów,

`b) rozmaitych, nieprawdopodobnych, a jako objawów w najwyższym stopniu karygodnych opinii wydawanych o przełożonym przez podwładnych.

Powaga najwyższego urzędu, do jakiego się zwracam, nie pozwala mi dość silnie napiętnować tego rodzaju metod.

Proszę Pana Prezydenta, jako naszego Najwyższego zwierzchnika, o obronę wojska i jego moralnej wartości.

RYDZ ŚMIGŁY, generał dywizji

jerzy@milek.eu.org

26-04-14 Uroczyste pożegnanie Marszałka w Wilnie

Wilno, 14 kwietnia 1926 r.

Po kilkudniowym pobycie Marszałek PIŁSUDSKI opuścił rano Wilno. Mimo iż Marszałek przyjechał do Wilna w ściśle prywatnym charakterze, przed domem na ulicy Fortowej, gdzie mieszkał, wystawiona została warta honorowa, a przedstawiciele władz z Wojewodą Olgierdem MALINOWSKIM i inspektorem armii generałem Edwardem RYDZEM ŚMIGŁYM składali Mu wizyty.

Odjazd Marszałka także nie był oficjalnie zapowiedziany lecz i tak od samego rana przy dworcu gromadziły się tłumy.

Wszystkie oddziały stacjonujące w Wilnie, a więc 1, 5 oraz 6 Pułki Legionowe, 3 Pułk Saperów, 85 pułk piechoty, 23 Pułk Ułanów oraz 3 Pułk Artylerii, samorzutnie wysłały na dworzec kompanie honorowe ze sztandarami i orkiestrami. Jednocześnie stawił się pluton Związku Strzeleckiego z komendantem podokręgu wileńskiego porucznikiem Władysławem MUZYKĄ.

O godz. 7,15 automobilem generała ŚMIGŁEGO RYDZA nadjechał Marszałek. Kompania honorowa ze sztandarami wszystkich oddziałów powitała Marszałka. Rozległy się dźwięki „Pierwszej Brygady”. Marszałek dokonał przeglądu oddziałów i punktualnie o godz. 8 wsiadł do wagonu i odjechał wśród entuzjastycznych okrzyków zgromadzonych tłumów.

Po drodze w Grodnie Marszałka powitali na peronie dowódca Okręgu Korpusu gen. Leon BERBECKI oraz prawie wszyscy wolni od zajęć służbowych oficerowie garnizonu.

 

jerzy@milek.eu.org